Skip to main content
فین‌اسکوپFinScope Capital Markets Academy Start Learning
بورس و فرابورس فرابورس چیست متوسط مقاله پایه

بازارهای فرابورس؛ اول، دوم، پایه و بازارهای اوراق

نویسنده: تیم تحریریه فین‌اسکوپ ۶ دقیقه مطالعه انتشار: ۱۳ مهر ۱۴۰۵
فهرست مطالب
  1. جایگاه فرابورس در معماری بازار سرمایه
  2. بازار اول؛ تابلوی اصلی و فرعی
  3. بازار دوم؛ پله ورود شرکت‌های کوچک‌تر
  4. بازار پایه؛ تابلوهای زرد، نارنجی و قرمز
  5. بازارهای اوراق با درآمد ثابت فرابورس
  6. مقایسه نمادین تابلوهای فرابورس
  7. پیش از خرید نماد فرابورسی چه بپرسیم؟
  8. جمع‌بندی

فرابورس ایران بازار شرکت‌های کوچک‌تر و جوان‌تر است و برای آن‌ها چهار درگاه اصلی دارد: بازار اول و دوم برای سهام جاری، بازار پایه با تابلوهای زرد، نارنجی و قرمز برای شرکت‌های با الزامات افشای سبک‌تر، و بازارهای اوراق با درآمد ثابت برای اسناد خزانه، صکوک و مرابحه. هرچه از بازار اول به پایه حرکت کنیم، الزامات ساده‌تر و ریسک اطلاعات و نقدشوندگی بیشتر می‌شود.

جایگاه فرابورس در معماری بازار سرمایه

بسیاری از شرکت‌ها از همان ابتدا شرایط پذیرش در بورس تهران را ندارند یا نمی‌خواهند هزینه‌های افشای کامل را بپذیرند؛ فرابورس همین فاصله را پر می‌کند. این بازار مسیری پله‌ای طراحی کرده است: شرکت کوچک با افشای سبک وارد می‌شود و با بلوغ، به تابلوهای بالاتر و در نهایت به بورس ارتقا می‌یابد. اگر تفاوت کلی این دو نهاد را نمی‌دانید، مقاله فرابورس چیست؟ پیش‌نیاز مناسبی است و مقایسه سرراست‌تر آن هم در تفاوت بورس و فرابورس آمده است.

بازار اول؛ تابلوی اصلی و فرعی

بازار اول، بالاترین پله سهامی فرابورس است و خود دو تابلو دارد: تابلوی اصلی برای شرکت‌های بزرگ‌تر با گردش معاملاتی بهتر و تابلوی فرعی برای شرکت‌های اندکی کوچک‌تر. شرکتی که اینجا پذیرش می‌شود باید از نظر سرمایه، درصد سهام شناور و شفافیت گزارش‌گری در سطح قابل قبولی باشد؛ در مقابل، دیده‌شدن آن نزد سرمایه‌گذاران و صندوق‌ها بیشتر است و نقدشوندگی معمولاً از تابلوهای پایین‌تر بهتر می‌شود.

بازار دوم؛ پله ورود شرکت‌های کوچک‌تر

بازار دوم برای شرکت‌هایی طراحی شده که هنوز به اندازه شرکت‌های بازار اول بزرگ یا باسابقه نیستند. الزامات پذیرش سبک‌تر است، اما در عوض اطلاعات عمومی کمتری درباره آینده شرکت در دسترس است و نوسان ناشی از اخبار تک‌رقمی بیشتر دیده می‌شود. سرمایه‌گذار حرفه‌ای بازار دوم را «بازار فرصت با ریسک بالاتر» می‌خواند: چون تحلیل عمیق‌تر لازم است، رقابت کمتر و قیمت‌گذاری ناکارآمدتر می‌شود؛ البته همین ناکارآمدی برای تحلیلگر ماهر فرصت است، نه برای خرید هیجانی.

بازار پایه؛ تابلوهای زرد، نارنجی و قرمز

بازار پایه محل شرکت‌هایی است که یا تازه وارد بازار شده‌اند یا الزامات افشای بازارهای بالاتر را به‌طور کامل رعایت نمی‌کنند. این بازار سه تابلو دارد: زرد، نارنجی و قرمز. طبقه‌بندی عمدتاً بر پایه سطح افشای اطلاعات شرکت انجام می‌شود؛ در تابلوی زرد افشای منظم‌تر و در قرمز ناقص‌تر است. پیامد عملی این تفکیک، محدودیت‌های معاملاتی است: دامنه نوسان و سازوکار تطبیق سفارش‌ها در تابلوهای پایه محدودتر از بازارهای اول و دوم است و هرچه به قرمز نزدیک‌تر شویم، قیدها بیشتر می‌شود. جزئیات دقیق و به‌روز هر تابلو را همیشه از اطلاعیه‌های رسمی فرابورس پیگیری کنید.

هشدار ریسک

در بازار پایه، حجم معاملات روزانه اغلب اندک است و فاصله قیمت خرید و فروش بزرگ؛ یعنی ممکن است سهمی که امروز می‌خرید، روزی که بخواهید بفروشید خریدار واقعی در همان قیمت نباشد. ریسک نقدشوندگی در این تابلوها بخش جدی‌نگرفتنی تصمیم است.

بازارهای اوراق با درآمد ثابت فرابورس

کنار سهام، فرابورس میزبان ابزارهای بدهی است: اسناد خزانه اسلامی، صکوک و اوراق مرابحه در همین بازار معامله می‌شوند. منطق قیمت‌گذاری این ابزارها با سهام متفاوت است؛ بر پایه نرخ بازده تا سررسید و ریسک اعتباری ناشر پیش می‌رود، نه سودآوری عملیاتی شرکت. آشنایی با انواع این اوراق در مقاله انواع اوراق با درآمد ثابت ادامه طبیعی همین بحث است.

مقایسه نمادین تابلوهای فرابورس

جدول زیر تصویری نمادین از تفاوت تابلوها می‌دهد؛ اعداد و ویژگی‌ها صرفاً برای نشان دادن ترتیب سخت‌گیری‌اند و ملاک واقعی، دستورالعمل پذیرش و اطلاعیه‌های جاری فرابورس است.

بازارمخاطب اصلیسطح افشانقدشوندگی معمول
اول (اصلی و فرعی)شرکت‌های بزرگ‌تر و باسابقه‌ترنسبتاً کاملبهترین سطح در فرابورس
دومشرکت‌های کوچک‌تر و جوان‌ترمتوسطمتوسط و متغیر
پایه زردشرکت‌های با افشای ناقص‌ترسبککم و پراکنده
پایه نارنجی و قرمزشرکت‌های با کم‌ترین افشابسیار سبکبسیار کم با محدودیت قیمتی

یک محاسبه ساده؛ هزینه پنهان نقدشوندگی کم.

فرض نمادین: در نمادی فرابورسی بهترین قیمت خرید ۹۸۰ ریال و بهترین قیمت فروش ۱٬۰۰۰ ریال است. خریدارِ امروز که فردا بخواهد بفروشد، حتی با ثابت‌ماندن قیمت، حدود ۲۰ ریال یا تقریباً ۲ درصد ضرر می‌کند؛ در نماد پرگردشی که فاصله خرید و فروش آن ۵ ریال روی ۱٬۰۰۰ ریال است، همین هزینه نیم درصد است. یعنی نقدشوندگی پایین، مالیات پنهان هر معامله است و در محاسبه بازده هدف باید لحاظ شود.

پیش از خرید نماد فرابورسی چه بپرسیم؟

  • نماد در کدام بازار و تابلو معامله می‌شود و قیدهای قیمتی آن چیست؟
  • سطح افشای شرکت چقدر است و آخرین اطلاعیه‌های رسمی چه می‌گویند؟
  • میانگین حجم و ارزش معاملات روزانه در چند ماه گذشته چقدر بوده؟
  • ترکیب سهام‌داران چگونه است و شناور واقعی چند درصد است؟
نکته حرفه‌ای

در سرفصل‌های سطح اول CFA تفاوت بورس‌های اصلی با بازارهای جایگزین و اثر آن بر ریسک نقدشوندگی بررسی می‌شود؛ رویکرد عملی همان است که در این مقاله دیدید: قبل از تحلیل سودآوری، سطح افشا و عمق واقعی بازار را بسنجید. برای مقایسه کمی الزامات پذیرش، مقاله معیارهای پذیرش در بورس و فرابورس را ببینید.

  • تابلو و بازار نماد را در TSETMC ببینید و سطح شفافیت مورد انتظار خود را با آن تطبیق دهید.
  • در بازار پایه، محدودیت دامنه نوسان و قواعد عرضه و تقاضا را پیش از ثبت سفارش بخوانید.
  • نقدشوندگی نماد را با میانگین حجم و ارزش معاملات چند هفته اخیر بسنجید.
  • فاصله قیمت پیشنهادی خرید و فروش را حساب کنید؛ در تابلوهای کم‌معامله این فاصله هزینه پنهان شماست.

جمع‌بندی

بازارهای فرابورس ایران یک نردبان چندپله‌ای است: بازار اول برای شرکت‌های بالغ‌تر، بازار دوم برای کوچک‌ترها، بازار پایه با تابلوهای زرد، نارنجی و قرمز برای افشای سبک‌تر و بازارهای اوراق با درآمد ثابت برای ابزارهای بدهی. هر پله پایین‌تر یعنی الزامات ساده‌تر، اطلاعات کمتر و ریسک نقدشوندگی بیشتر؛ سرمایه‌گذار حرفه‌ای این رابطه را می‌پذیرد، قیدهای هر تابلو را از منابع رسمی فرابورس چک می‌کند و هزینه پنهان گردش را در محاسبه بازده می‌گنجاند.

پرسش‌های پرتکرار

تابلوهای زرد، نارنجی و قرمز چه تفاوتی دارند؟

تفاوت اصلی سطح افشای اطلاعات است؛ زرد منظم‌تر و قرمز کم‌ترین افشا را دارد و محدودیت‌های قیمتی در تابلوهای پایین‌تر بیشتر می‌شود.

آیا معامله در بازار پایه ریسک دارد؟

بله؛ نقدشوندگی کم است و فروش به‌موقع ممکن نیست؛ خرید باید با حاشیه ایمنی بزرگ‌تر و حجم محدود انجام شود.

اوراق اسناد خزانه کجا معامله می‌شود؟

در بازارهای اوراق با درآمد ثابت فرابورس؛ قیمت‌گذاری آن بر پایه نرخ بازده تا سررسید و ریسک اعتباری ناشر است.

شرکت‌ها چگونه بین تابلوهای فرابورس جابه‌جا می‌شوند؟

با بهبود معیارهای پذیرش مانند شناور و افشا ارتقا می‌یابند و در صورت رعایت نکردن الزامات، به تابلوی پایین‌تر منتقل می‌شوند.

موجودیت‌های مرتبط

فرابورسبازار پایه

منابع و مراجع

داده‌ها و تعاریف این مقاله از کانال‌های رسمی زیر مستند شده است.

How would you rate this article?

—
Audience rating · 0 comment(s)
تیم تحریریه فین‌اسکوپ

گروه تحریریه فین‌اسکوپ، محتوای آموزشی بازار سرمایه ایران را بر پایه منابع رسمی — بورس تهران، TSETMC، کدال و سازمان بورس — تولید و به‌صورت دوره‌ای بازبینی می‌کند. بهینه‌شده برای جستجوی «بازارهای فرابورس ایران» با جدول مقایسه تابلوها، تفاوت سطح افشا و مثال عددی هزینه نقدشوندگی پایین.

سلب مسئولیت:

این مطلب صرفاً جنبه آموزشی دارد و توصیه خرید یا فروش هیچ اوراق بهاداری نیست. تصمیم‌های سرمایه‌گذاری را با بررسی شرایط شخصی و در صورت نیاز با مشاور رسمی دارای مجوز بگیرید.